بسیاری از بیماریهای زنان، از کیستها و فیبرومها گرفته تا خونریزیهای غیرطبیعی و افتادگیهای لگنی، ممکن است در نهایت نیاز به درمان جراحی پیدا کنند. جراحیهای درمانی زنان امروزه با پیشرفتهای چشمگیری همراه بوده و هدف اصلی آنها حفظ سلامت، عملکرد و اندامهای تناسلی با کمترین میزان تهاجم، درد و دوران نقاهت است. دکتر فاطمه چگینی، متخصص زنان و زایمان و عضو انجمن جراحان آمریکا در شهریار، با تکیه بر بیش از یک دهه تجربه و تسلط بر جدیدترین تکنیکهای جراحی، درمانی ایمن، مؤثر و قطعی را برای طیف وسیعی از بیماریهای زنان ارائه میدهد.
خدمات جراحی درمانی ما:
۱. جراحیهای رحم و تخمدان
-
میومکتومی: خارجسازی فیبرومهای رحمی با حفظ کامل رحم، ایدئال برای زنانی که تمایل به بارداری در آینده دارند.
-
هیسترکتومی (برداشتن رحم): در موارد ضروری مانند فیبرومهای بزرگ، خونریزیهای مقاوم یا افتادگی شدید که با روشهای واژینال یا لاپاراسکوپی انجام میشود.
-
سیستکتومی تخمدان: برداشتن دقیق کیستهای تخمدانی (از جمله کیست درموئید، اندومتریوما و…) با حفظ بافت سالم تخمدان.
-
اوفورکتومی و سالپنژکتومی: برداشتن تخمدان یا لولههای رحمی در موارد خاص (مانند حاملگی خارج رحمی).
۲. هیستروسکوپی (جراحی داخل رحمی بدون برش)
با ورود یک دوربین باریک از راه واژن و دهانه رحم، بدون هیچ برشی روی شکم، مشکلات داخل حفره رحم تشخیص و درمان میشوند:
-
پولیپکتومی: برداشتن پولیپهای آندومتر که عامل خونریزیهای نامنظم هستند.
-
میومکتومی هیستروسکوپیک: برداشتن فیبرومهای زیرمخاطی.
-
برداشتن چسبندگیهای داخل رحمی (سندرم آشرمن).
-
اصلاح سپتوم رحم (تیغه میانی رحم).
۳. لاپاراسکوپی (جراحی کمتهاجمی شکم)
از طریق چند سوراخ بسیار کوچک (۵ تا ۱۰ میلیمتری) روی شکم، به جای برشهای بزرگ و باز:
-
تشخیص و درمان اندومتریوز.
-
برداشتن کیستهای تخمدان و چسبندگیهای لگنی.
-
دریلینگ تخمدان برای درمان ناباروری ناشی از تنبلی تخمدان مقاوم.
-
بستن لولههای رحمی (توبکتومی) برای پیشگیری دائمی از بارداری.
۴. جراحیهای درمانی افتادگی و بیاختیاری
-
کولپورافی قدامی و خلفی: ترمیم افتادگی مثانه (سیستوسل) و راستروده (رکتوسل).
-
جراحیهای نوین بیاختیاری ادراری استرسی مانند نوارگذاری (اسلینگ).
سوالات متداول درباره جراحیهای درمانی زنان
۱. اگر پزشک به من بگوید “باید رحمت را برداری”، آیا راه دیگری هم وجود دارد؟
در بسیاری از موارد، جواب مثبت است. هیسترکتومی (برداشتن رحم) باید آخرین راهحل درمانی باشد، نه اولین گزینه. امروزه تکنیکهای بسیاری مانند میومکتومی، آمبولیزاسیون فیبروم، هیستروسکوپی و درمانهای دارویی وجود دارند که میتوانند مشکل را بدون برداشتن رحم حل کنند. ما در مطب خود، تمامی گزینههای ممکن را با شما بررسی میکنیم تا بتوانید بهترین تصمیم آگاهانه را بگیرید.
۲. تفاوت هیستروسکوپی و لاپاراسکوپی در چیست؟
تفاوت اصلی در مسیر ورود است. در هیستروسکوپی، دوربین از طریق واژن و دهانه رحم وارد حفره رحم میشود و هیچ برشی روی بدن ایجاد نمیشود. این روش برای مشکلات داخل رحم (پولیپ، فیبروم زیرمخاطی، چسبندگی) کاربرد دارد. در لاپاراسکوپی، چند سوراخ کوچک روی شکم ایجاد میشود تا اندامهای داخل لگن و شکم (تخمدانها، سطح خارجی رحم، چسبندگیها) دیده و درمان شوند.
۳. مزایای جراحی لاپاراسکوپی نسبت به جراحی باز چیست؟
مزایای لاپاراسکوپی شامل برشهای بسیار کوچک (در حد جای ناف)، درد بسیار کمتر بعد از عمل، خونریزی حداقلی، دوران بستری کوتاهتر (معمولاً ترخیص در همان روز)، بازگشت سریعتر به فعالیتهای روزمره (۳ تا ۷ روز) و جای زخم زیبایی بسیار بهتر نسبت به برشهای بزرگ جراحی باز است.
۴. دوران نقاهت بعد از این جراحیها معمولاً چقدر است؟
این زمان بسته به نوع جراحی متغیر است. پس از هیستروسکوپی، بیمار معمولاً همان روز یا فردا به کار بازمیگردد. در لاپاراسکوپیهای ساده (مثل برداشتن کیست)، ۳ تا ۵ روز استراحت نسبی کافی است. در جراحیهای بزرگتر، ممکن است ۲ تا ۴ هفته زمان نیاز باشد تا بهبودی کامل حاصل شود. یک برنامه دقیق مراقبتی بعد از عمل به شما ارائه خواهد شد.
